Grenzen (3)
“Er zijn grenzen!” Sprak ze.
Een beetje vrouw had haar direkt begrepen maar man zijnde keek ik haar oprecht onnozel aan.
Ze glimlachte en zei: “De subtitel van je blog. Die kan echt niet.”
“De meest fantastische WordPress.com site van het land!”
“Je blog is leuk, maar “de meest fantastische” , nou nee.”
Mijn onnozele blik week voor geen centimeter.
Ik had duidelijk geen idee waar dat over ging.
Met een serieuze blik in haar ogen zei ze: “Je mag dat best aanpassen, hoor.”
Er ging een klein lampje branden.
Mijn blik niet langer onnozel deed haar weer glimlachen.
Ik beloofde haar om er naar te kijken.
Verrek, het stond er echt. Had ik niet getypt maar toch.
Ze had gelijk. Alweer.
En ik kwam mijn belofte na. Erger nog.
Ik heb het gewijzigd.
Er zijn grenzen.
Ook in zelfoverschatting.
Liefs,
Dirk.