Verlies (1)
Wat is nou “verlies”?
Iets van waarde niet (meer) hebben. Zoiets?
Leven is leren verliezen.
Voortdurend raken we zaken van waarde kwijt.
Stel: Je leest een goed boek.
Je geniet met volle teugen van het boek.
Elke pagina, elke zin, elk woord vangt je. Boeit je.
Steeds weer leg je het met tegenzin weg, maar ja, er is meer in ’t leven dan lezen alleen.
Steeds weer kijk je uit naar het moment waarop je het boek weer kan pakken.
Je stort je er gretig op en duikt weer in die andere wereld, van pagina tot pagina.
En dan, na de laatste bladzijde is het boek uit.
In het verhaal zag je dat ook wel aankomen. Je herleest de laatste alinea nog eens.
Het boek is uit. Je bent bevredigd en tevreden.
Je legt het boek weg. Er is meer in ’t leven dan lezen alleen.
Maar daags daarna ontbreekt er iets. Het boek. Het verhaal waarin je je zo heerlijk kon verliezen. Uit. Je zou het nog eens kunnen herlezen maar de echte spanning is er af.
Je zou een nieuw boek, een nieuw verhaal kunnen nemen.
Maar dit boek is uit.
Zo was het voorbestemd en bedoeld, maar toch, in zekere zin heb je iets verloren.
Het gevoel van verlies komt voort uit het feit dat je iets van waarde hebt gehad.
Maar als het een slecht boek zou zijn geweest…
Oh, de bevrijding van die laatste pagina.
Dan is er geen verlies.
Vraag me overigens wel af waarom je zo’n boek zou uitlezen.
Verlies…
Later meer.
Voor de liefhebbers.
Liefs,
Dirk.
Lekker, een Dagdenksel! Eentje waar ik veel in herken….
Ik schrok even van de titel, maar is een mooi verhaal zoals altijd. Leuk dat je weer wat schrijft.