Dagdenksels

Overpeinzingen van een doorsnee Hollander.

Archief voor de categorie “Dagelijks”

Grenzen (10)

Ha, jubileum. Grenzen nummer 10.

Wordt een korte.
Pijngrens. Ook zoiets persoonlijks.
Fysieke pijn. Daar heb ik het over.

Andere pijnen als hartzeer en zo komen ook nog wel.
Blogstof genoeg.
Momenteel knettert een stevige pijn vanuit mijn linker schouder via mijn nek naar mijn hoofd.
Heb er al wat tegen geslikt. 2 molletjes mogen zich van hun schone taak kwijten.
Dit, en tijdig naar bed. Nu dus.
Bloggen is leuk. Maar er zijn grenzen.
Één er van is nu bereikt.

Slaap lekker allemaal.
Morgen weer gezond op.

Dirk.

Grenzen (8)

Even een stukje “zoals ik het begrijp”.

Een man zit in een roeiboot. Ergens ver op zee, op een grote oceaan.
Hij kijkt om zich heen en nergens is land te zien.
Welke richting hij ook kijkt, overal water.
Hoever kan hij kijken? Als hij in zijn roeibootje staat wel 300 km in elke richting.
Volgens zijn optiek bevindt hij zich precies in het midden van zijn zichtbare wereld.
Elke, voor hem zichtbare grens is 300 km verderop. Daar is de horizon van zijn waarneming.
Zo ook geldt dit voor een vrouw die 700 km verderop op deze enorme oceaan dobbert.
Ook zij kan niet verder zien dan 300 km, totaal haar waarnemingshorizon.
Voor haar geldt ook dat zij zich precies in het midden van haar zichtbare wereld bevindt.

Nou, dat geldt dus ook voor ons aardingen.
Onze aarde bevindt zich in het midden van ons zichtbare universum.
Dat reikt wat verder dan de bovengenoemde voorbeelden.
Het is ca. 14 miljard lichtjaar. Een pokken-eind roeien in je bootje.
14 miljard lichtjaar. Hoeveel kilometer is dat?
Nou… iets met meer nullen dan werkzaam bij de Nederlandse overheid, maar dat ter zijde.
Verder dan de 14 miljard kunnen we dus niet zien.
Waarom niet? Alles wat verder weg is kan er wel zijn maar het licht er van heeft de aarde nog niet bereikt.
Het bevindt zich buiten onze waarnemings-horizon.
Jammer voor die man en die vrouw in hun bootjes.
Hopelijk dobberen ze naar elkaar toe.
En als ze elkaar dan aardig vinden kan het nog best gezellig worden.
Maar… handjes thuis!

Er zijn grenzen.

Slaap lekker.

Dirk.

Grenzen (7)

Yep, grenzen verleggen.
Waarom zou je?
Waar zijn grenzen nou voor? Om ze steeds maar in twijfel te trekken?
Toch heb ik deze zomer een persoonlijke grens verlegd.
Hoe? Door er overheen te stappen.
Deze zomer ben ik uit een goed werkend vliegtuig gesprongen.
Ik wilde een “doe”vakantie. Iets leren.
Dan is parachutespringen een logische keuze. NOT!
Nog steeds begrijp ik de keuze niet echt.
Zal te maken hebben met het feit dat ik domweg geen flauw benul had wat me te wachten stond.
Na anderhalve dag theorie en grondoefeningen was het zover. De eerste sprong.
Als een zak kunstmest “lazerde”ik uit het vliegtuig.
De chute ging normaal open en ik kwam redelijk netjes terug op moeder aarde.
Sprong twee viel nog mee maar sprong drie was doodeng.
Niet dat er iets fout ging maar ik kneep ‘m gewoon als een ouwe dief.
Om het brevetje te halen en de cursus af te ronden moest ik nog twee keer.
Ja, mooi niet, spring zelf.
Een goed gesprek met een top-instructeur volgde. “Dan stop je toch gewoon?!”
Kak. Of Cock. Voelde me slecht, beroerd. Waarom had ik mezelf dit aangedaan?
Toch door naar sprong 4 en 5. Brevet was binnen.
Volgde weer wat theorie en grondoefeningen met als afsluiting een vrij val onder begeleiding.

Het zat er op en ik kon vakantie houden. Klaar.
Na 1 uur knaagde het gevoel dat ik wilde springen.
Niet omdat het moest maar uit vrij wil.
Steeds weer springen om over de angst heen te stappen.
En steeds weer in de vlucht naar boven het idee dat dit de laatste sprong zou zijn.
En als dan de deur open ging een walglijke doodsangst om uit het vliegtuig te vallen.
En dat terwijl dat dicht tegen de bedoeling aan schurkt.
Dus sprong 7 en 8 gemaakt. Mooi ik kon naar huis.
Ik had een angst overwonnen. Een grens verlegd.
Waarom?
Omdat die grens verkeerd lag?
Omdat ik het kon?

Ach, kijk toch eens naar dat lachend smoeltje.
IMG_8028

Later meer.
Slaap lekker.
Dirk.

Grenzen (4)

Space, the final frontier.

Hubble Deep Space Image

Hubble Deep Space Image

De grens van het universum.
Het universum dijt uit.
Moeilijk te begrijpen dat het uitdijt maar dat daarachter dus niet iets is.
Het is niet als een luchtballon die je opblaast.
De ballon is in de ruimte van bijv. de kamer en dijt in die ruimte uit.
Voor het universum geldt: het hele “begrip” ruimte dijt uit.
Ruimte is niet oneindig maar wel onbegrensd.
Menselijke hersenen zijn, gemiddeld genomen, niet ontworpen om zoiets te begrijpen.
Netzomin zijn de hersenen van een koolmees ontworpen om hogere wiskunde te snappen.  Toch spelen zich in het kleine koppie vele razendsnelle complexe processen af waar een beetje computer zijn CPU op door kan branden.
Het vogeltje vliegt acrobatisch. Weet alles van veilig, onveilig, eten, slapen, voortplanten, nestbouw etc. etc. En dat alles zonder Google of Wikipedia.
Maar 3×4=12 ? Nee, dat gaat de kwetteraar al te ver.
Dus, als u het stukje van eindige maar onbegrensde ruimte niet kunt volgen?
Geen nood. We zijn er niet voor ontworpen.
Het maakt ook niet uit of je dat snapt of niet.
Morgen gewoon weer op, naar school, werk of anderszins.
En heb je gepoept, billen afvegen. Dat hebben we allemaal gemeen.
Eindige maar onbegrensde ruimte.
Dat is toch echt ” the bloody limit!”

Liefs,
Dirk.

Grenzen (3)

“Er zijn grenzen!” Sprak ze.
Een beetje vrouw had haar direkt begrepen maar man zijnde keek ik haar oprecht onnozel aan.
Ze glimlachte en zei: “De subtitel van je blog. Die kan echt niet.”
“De meest fantastische WordPress.com site van het land!”
“Je blog is leuk, maar  “de meest fantastische” , nou nee.”
Mijn onnozele blik week voor geen centimeter.
Ik had duidelijk geen idee waar dat over ging.
Met een serieuze blik in haar ogen zei ze:  “Je mag dat best aanpassen, hoor.”
Er ging een klein lampje branden.
Mijn blik niet langer onnozel deed haar weer glimlachen.
Ik beloofde haar om er naar te kijken.
Verrek, het stond er echt. Had ik niet getypt maar toch.
Ze had gelijk. Alweer.
En ik kwam mijn belofte na. Erger nog.
Ik heb het gewijzigd.
Er zijn grenzen.
Ook in zelfoverschatting.

 

Liefs,

Dirk.

Grenzen (2)

Waarom zijn we grensverleggend?
Wat zijn grenzen waard als je ze kan verplaatsen?
Momenteel zijn grensrechters van belang.
WK voetbal. Nou nou. Hoop drukte om een spelletje.
Maar goed, velen beleven er plezier aan.
FiFa fair play.
Ja ja, corruptie ten top.
Over grenzen gesproken.
Daar zouden de grensrechters hun vlag eens voor op moeten steken.

Liefs,
Dirk.

Berichtnavigatie